EWian sin hjemmeside

Alt går, enten går det bra eller så går det over.

Bonden og kråka

Og mannen han gjekk seg i vedaskog,

heifara, i vedaskog.

Då sat det ei kråke i lunden og gol.

Heifara! Falturilturaltura!

 

Mannen han tenkte med sjølve seg:

heifara, med sjølve seg.

Å tru nu den kråka vil drepa meg?

Heifara! Falturilturaltura!

 

Og mannen han snudde om hesten sin,

heifara, om hesten sin.

Så køyrde han heim att til garden igjen.

Heifara! Falturilturaltura!

 

Og høyr nu min mann, kva eg spørje deg:

heifara, spørje deg,

"Kva vert det av veden du køyrde til meg?

Heifara! Falturilturaltura!

 

"Eg køyrde nå slett ingen ved til deg,

heifara, ved til deg,

for kråko ho svor hu sku drepa meg."

Heifara! Falturilturaltura!

 

"Å nå har eg aldri høyrt større skam,

heifara, større skam,

har du høyrt at ei kråke kan drepa ein mann?"

Heifara! Falturilturaltura!

 

Men kråka kom etter på taket og gol,

heifara, taket og gol,

og mannen han opp gjennom ljoren for.

Heifara! Falturilturaltura!

 

Og mannen han spente sin boge for kne,

heifara, sin boge for kne,

så skaut han den kråka så ho datt ned.

Heifara! Falturilturaltura!

 

Så spente han føre dei folane ti,

heifara, dei folane ti,

men kråka h sprengde alle di.

Heifara! Falturilturaltura!

 

Så spente han føre dei folane tolv,

heifara, dei folane tolv,

så køyrde han kråka på låvegolv.

Heifara! Falturilturaltura!

 

Så flådde han kråka og lema ho sund,

heifara, lema ho sund,

ho vog innpå seksten og tjue pund.

Heifara! Falturilturaltura!

 

Av skinnet så gjorde det tolv par skor,

heifara, tolv par skor,

det beste paret det gav han til mor.

Heifara! Falturilturaltura!

 

Og kjøtet han salta i tunner og fat,

heifara, tunner og fat,

og tunga han hadde til julemat.

Heifara! Falturilturaltura!

 

Av tarmane gjorde han tolv par reip,

heifara, tolv par reip,

og klørne han brukte til møka-greip.

Heifara! Falturilturaltura!

 

Og nebben han brukte til kyrkje-båt,

heifara, til kyrkje-båt,

som folk kunne sigla på frå og åt.

Heifara! Falturilturaltura!

 

Og munnen brukte han te mala korn,

heifara, mala korn

og øyra han gjorde til tutar-horn.

Heifara! Falturilturaltura!

 

Av augo så gjorde han stoveglas,

heifara, stoveglas

og nakken han sette på kyrkja til stas.

Heifara! Falturilturaltura!

 

Og hjarte det satt´ han på fiskekrok,

heifara, fiskekrok,

Og ingen har sett slik ein fisk han drog.

Heifara! Falturilturaltura!

 

Og da det så ikkj var meir å ta:

heifara, meir å ta

så dro denna kar´n til Amerika.

Heifara! Falturilturaltura!

 

Og den som kje kråka kan nytta så,

heifara, kan nytta så,

han er ikkje verd ei kråke å få,

Heifara! Falturilturaltura!

T.M: Norskfolkevise

Bonden og kråka

også kjent som kråkevisa.